sm

เนื่องจากวันที่ 31 ได้มีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น....

 

(อะไร๊ อะไร ชีวิตนี้...)

 

 

กระผม ... กระผม... กระผม (<ถึบมันที... ลีลาเหลือเกิน)

 

 

หกล้มมมมมมมม! (<อีแค่หกล้ม... มันยังจะโม้)

 

ก็มันไม่มีไรจะคุยนี่หน่า ก็เลยบอกว่าล้มจักรยานตอนเที่ยว

ก็นะหนังลอกให้เห็นเนื้อในกับเลือดซิบ ๆ นิดหน่อย... ไม่เจ็บไรมากมาย...

 

 

แต่! แต่! แต่!!! (<มันมีอะไรให้น่าตื่นเต้นมั้ยเนี่ยะ???)

 

 

พอผ่านไป 7 วันอาการก็กำเริบบบบบบบบ (เสิบสาน ฯลฯ)

แผลมันก็อยู่ดีดีของมันอ่ะนะ ไม่เจ็บเท่าไหร่ แค่เนี๊ยะ จิ๊บ ๆ ๆ ๆ

แต่ที่กำเริบคือ!!~ อาการโรคจิตชอบแกะแผล (แอ๋ แอ๋~<ยังเอ่คโค่ เพื่อ?)

 

จากแผล (ที่มันก็คงจะแห้งเป็นปรกติสุข ถ้าไม่มีมือดีไปยุ่งกะมัน) ธรรมด๊า.. ธรรมดา

กลายเป็นแผลเน่า~ (ซะงั้น)

 

 

(ต้องขอโทษอาม่า และแม่ และโกว ที่อุตส่าห์หายาเบตาดีน กะบัวหิมะมาให้ทา)

 

กระผมมือบอน แกะแผลออกมาหมดแล้วกั๊บบบบบ...

ตอนธรรมดาไม่รู้สืกอะไร... แต่ตอนแกะมันเจ็บมากก๊าบบบบบบบ...

แต่ถึงเจ็บยังไง กระป๋มก็ยังลอก (เริ่มไม่แกะ?) แผลออกมาจนโหม๊ดดดดดด

เจ็บเลือดสาดดดดด น้ำเหลืองไหล...  แต่ก็แกะไปแล้ว... (ให้มันอยู่ 7 วันนี่ก็เกะกะเกินทน...)

 

 

ความรู้ใหม่... กระผมเป็นพวก SM ฮ่า ๆ ๆ

 

คาดหวังว่าในอนาคตอันไกล จะมีแผลเป็นที่เข่าเป็นสัญลักษณ์เตือนความจำ เหอ ๆ ๆ

เจ็บโว้ยยยยยยยย.........แต่สะใจที่กำจัดมันออกไปชั่วคราว....

 

ปล. เจ้าของบล็อคเป็นคนสำออย.... (ใช่มะ?)

ปลล. บัวหิมะใช้ทาแผลสดได้ผลจริง ๆ นะขอรับ... ตอนแรกนึกว่าจะแสบซะอีก แต่พอผ่านสักพักแผลข้างในจะแห้ง รับรอง! ไม่เชื่อเอามีดมาฟันเลยอ่ะ!

ปลลล. ขอบคุณที่อุตส่าห์เข้ามาอ่านขอรับ... มีคนอ่านบล๊อคตัวเองนี่ปลาบปลื้มจริง ๆ

 

edit @ 7 Jan 2009 17:22:19 by Hlingzan

Tags: sm 4 Comments